Het Groene Kerkje opent het klassieke seizoen
donderdag 11 oktober 2018

De Impromptu’s van Schubert behoren al ruim anderhalve eeuw tot de allerbekendste pianomuziek. Hetzelfde geldt voor de Nocturnes van Chopin: iedereen heeft er wel persoonlijke en kostbare herinneringen aan. Een impromptu (Latijn: in promptu, 'voor de vuist, als improvisatie, of inval') is een muziekwerk met veel inprovisatie, maar wel binnen een structuur van drie delen. Een impromptu is meestal geschreven voor de piano. De vorm stamt uit de romantiek, waarin componisten op zoek gingen naar nieuwe en meer persoonlijke uitdrukkingsvormen, na de kerkelijke, vast voorgeschreven vormen.

Bij Schubert was de vorm niet zo belangrijk. Hij componeerde lang uitgesponnen vertellingen die hij dan impromptu’s of sonates noemde. Liszt’composities completeren dit romantisch geheel (met de Liebestraum en Consolidation) op zondagmorgen 14 oktober om 11.30 uur 

In het Groene Kerkje te Lambertschaag. Entree €13,50 voor €35,- heeft u 3 concerten uit onze prachtige winterserie, waaronder 11 november het Arcadië Trio 9 december Ingrid Stijsinger zang met orgel en trompet 13 januari Tango Alliado Kwartet uit Amsterdam 10 maart het Dostojevski Kwartet.
Een nocturne (Latijn: nocturnus, 'nachtelijk') is een muzikale compositie die geïnspireerd is op de sfeer van de nacht. Hierbij volgt de hogere stem een lyrische melodie, terwijl deze gecombineerd wordt met een begeleidende bas.

De vorm die Chopin vaak gebruikte voor de nocturne komt overeen met A-B-A. Het B-gedeelte is vaak in een andere toonsoort en de sfeer staat vaak haaks op het A-gedeelte. Vervolgens komt weer het A-gedeelte met de lyrische melodie terug. De pianist kan zijn handtekening zetten door dit gedeelte op een persoonlijke manier te laten eindigen. Kenmerkend voor Chopin is ook dat de meeste nocturnes van zijn hand in mineur beginnen, maar in majeur eindigen.

Reacties